bazı geceler insanlar düşünür.

aslında yapmam gereken çok şey var. örneğin şu ödev! ama neden yapamıyorum? neden bu kadar iradesiz ve sorumsuzum?
küçükken ne kadar kararlıydım, her şeyin daha fazla farkındaydım. daha güçlüydüm. şimdiyse, küçücük çocuk halime özenicek kadar yetersizim.
hayatım karar almakla geçiyor, ve uygulayamamakla. tembelim, iradesizim, güçsüzüm ve sorumsuzum.
kendimi ne kadar da sevmiyormuşum meğer.

okula gitmek istemiyorum. ama istanbula değil okula. çünkü evim güzel evim ve annem mevzusu. ve ayrıca yeni müdür, yatakane durumu ve dersler konusu. sevgili arkadaşım sed ve verdiği kötü haberler 2 gündür kafamı çok bozuyor. ama ne çok. zaten gitmek istemediğim yatakane şu an gözümde cehenneme dönüştü. gerçi sonuçta her duruma alışıyor insan. ama istemiyorum be arkadaş. mezun olsaydım artık şu okuldan iyiydi.

yeni bir site buldum, http://www.aylakadam.org diye. yazılar var. çok inceleyemedim ama hoşuma gitti.

şimdi don kişotumla size veda ediyoruz; çünkü artık sadece sancho panza olabileceğime kanaat getirdim.
iyi geceler.